HM MEDYA

Güney Kore üretimi Cheongung-II orta menzilli karadan havaya füze savunma sistemi, İran’ın Orta Doğu genelinde gerçekleştirdiği misilleme füze saldırıları sırasında Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) gelen bir balistik füze tehdidini önledi. Müdahale, ihraç edilen bu hava savunma sisteminin gerçek savaş koşullarındaki ilk bilinen önleme başarısı olarak kayda geçti.

İran güçleri, askeri operasyonlara yanıt olarak Körfez bölgesindeki çeşitli hedeflere saldırılar düzenledi. BAE Savunma Bakanlığı’na göre saldırı dalgası sırasında ülkeye yönelen 174 balistik füze tespit edildi ve bunların 161’i hedeflerine ulaşmadan önce imha edildi. Yetkililer ayrıca 689 kamikaze insansız hava aracının tespit edildiğini, bunlardan 645’inin de hava savunma sistemleri tarafından düşürüldüğünü bildirdi. Bu savunma faaliyetlerinde ABD üretimi Patriot sistemlerinin yanı sıra yeni konuşlandırılan Cheongung-II bataryaları da görev aldı.

Güney Kore basınında yer alan haberlere göre, BAE’nin füze savunma mimarisine entegre edilen Cheongung-II bataryası en az bir balistik tehdidin önlenmesinde doğrudan rol oynadı.

Sistem daha önce Güney Kore’nin Körfez ülkeleriyle genişleyen savunma iş birlikleri kapsamında ihraç edilmişti. BAE, 2022 yılında Güney Koreli savunma şirketleri LIG Nex1, Hanwha Systems ve Hanwha Aerospace tarafından üretilecek 10 batarya için 3,5 milyar dolarlık sözleşme imzalayarak sistemin ilk yabancı kullanıcısı olmuştu. Emirlik topraklarında en az iki bataryanın konuşlandırıldığı belirtiliyor.

BAE’nin satın alımının ardından Suudi Arabistan Şubat 2024’te Cheongung-II sistemi için 3,2 milyar dolarlık bir sözleşme imzaladı. Irak da daha sonra 2,8 milyar dolarlık anlaşmayla sistemin üçüncü bölgesel müşterisi oldu.

Cheongung-II veya KM-SAM Block II olarak da bilinen sistem, uçaklar ve balistik füzelere karşı orta menzil önleme görevleri için tasarlandı. Her batarya dört ila altı mobil lançerden oluşuyor ve her lançer sekiz önleme füzesi taşıyor. Sistemde ayrıca çok işlevli radar ve ateş koordinasyonundan sorumlu komuta-kontrol aracı bulunuyor. Bu yapı, aynı anda birden fazla hava tehdidinin tespit edilmesine, takip edilmesine ve angaje edilmesine olanak tanırken, mobil tasarımı sayesinde farklı stratejik noktaların korunmasını sağlıyor.

Yaklaşık 400 kilogram ağırlığındaki önleme füzesi, hedefi patlayıcı parçalanma yerine doğrudan kinetik çarpma ile yok eden “hit-to-kill” yöntemiyle çalışıyor. Füze yaklaşık Mach 5 hıza ulaşabiliyor ve balistik hedefleri yaklaşık 20 kilometre irtifaya kadar önleyebiliyor. Uçak ve seyir füzesi gibi hava hedeflerine karşı angajman menzili yaklaşık 50 kilometreyi bulurken, terminal safhada alçalan balistik füzeler daha dar bir angajman alanında önlenebiliyor.

Hedef tespiti ve takibi, X-band pasif elektronik taramalı üç boyutlu radar aracılığıyla yapılıyor. Dakikada yaklaşık 40 dönüş hızına sahip radar, yaklaşık 80 derecelik irtifa kapsaması sağlıyor. Bu yapı sayesinde sensör yaklaşık 100 kilometre mesafedeki hava hedeflerini tespit ve aynı anda 40 hedefi takip edebiliyor. Böylece komuta birimi tehditleri öncelik sırasına koyarak kısa sürede önleme füzeleri tahsis edebiliyor. Füze ise ataletsel seyrüsefer, veri bağlantısı üzerinden orta safha güncellemeleri ve son aşamada aktif radar güdümü içeren bir yönlendirme profili izliyor.

Görece kompakt batarya yapısı, sistemin hava üsleri, şehir merkezleri ve enerji altyapısı çevresine konuşlandırılmasına olanak tanıyor. Entegre ağ içinde sistem, harici sensörlerden erken uyarı alarak savunulan alanlara yaklaşan tehditlere karşı angaje olabiliyor. Güney Kore’nin hava savunma kabiliyetlerini modernize etmek için başlatılan KM-SAM programı 2001 yılında Güney Koreli şirketler ile yabancı teknik destekle ortak bir proje olarak hayata geçirildi. Block I versiyonu 2011’de tamamlanırken daha gelişmiş Block II modeli 2017’de hizmete girdi. Sistem, Güney Kore’nin çok katmanlı ulusal hava ve füze savunma mimarisinde eski MIM-23 Hawk sistemlerinin yerini aldı. Aktif elektronik taramalı radar ve daha uzun angajman menziline sahip yeni nesil Block III versiyonunun geliştirilmesine ise 2024 yılında başlandı.